Chleb uzyskuje się w wyniku wypieku ciasta powstałego z mieszaniny wody, mąki i dodatków. W zależności od rodzaju użytej mąki rozróżnia się: chleb żytni ( biały lub razowy), chleb pszenny oraz chleb mieszany pszenno-żytni. Produkcja ciasta rozpoczyna się od wykonania zakwasu chlebowego poprzez zmieszanie odpowiedniej ilości wody z mąką i pozostawienie roztworu w ciepłym miejscu. W przygotowanym roztworze zachodzi proces fermentacji, dzięki temu wypiekane ciasto staje się pulchne i łatwostrawne. Gdy zaczyn osiągnie odpowiednie parametry dodaje się do niego mąkę, wodę oraz pozostałe niezbędne składniki. Następnie otrzymane ciasto należy dokładnie wymieszać. W warunkach domowych może odbywać się to ręcznie, natomiast w piekarniach używane są w tym celu specjalne maszyny piekarnicze, zwane miesiarkami. Oprócz miesiarki do ciasta podstawowe wyposażenie piekarni to piec chlebowy, dzielarka do bułek, przesiewacz mąki, krajalnica do chleba. Często produkcja w piekarni połączona jest z produkcją cukierniczą. Wyposażenie cukierni stanowi ubijaczka cukiernicza, wałkownica do ciasta, dzielarka ręczna lub dzielarka półautomatyczna. 

Chleb jako elementarny składnik wyżywienia spożywany jest już od 12 tysięcy lat. Z czasem technika wytwarzania pieczywa ulegała zmianie. W starożytności wygląd i struktura chleba znacznie różniła się od tego który spożywany jest aktualnie. Proces jego produkcji nie pozwalał na uzyskanie na uzyskanie pulchnego bochenka. Otrzymywane pieczywo było twarde i kruche, dlatego zrodziła się tradycja łamania, a nie krojenia chleba. Według legendy pierwsze spulchnione pieczywo powstało z przypadku, gdy niewolnica zapomniała o pozostawionej na słońcu papce. Obawiając się kary za zmarnowanie ciasta, postanowiła upiec fermentujące już ciasto. Wypiek, który podała swojemu panu okazał się być pulchny i znacznie lepszy od dotychczas spożywanego. Od tego czasu pieczywo znacznie zyskało na swej jakości. Chleb stanowił nie tylko podstawę wyżywienia człowieka ale również posiadał znaczenie symboliczne w obrzędach różnych kultur. Wśród starożytnych Izraelitów w trakcie świąt spożywano przaśny chleb tzw. macę. W tym samym okresie w Grecji chleba nabrał tak istotnego znaczenia, że składano go w ofierze bogom. Przaśne placki i płaski chleb z ciasta robionego na zakwasie lub drożdżach spożywano zarówno w starożytnym Egipcie, jak i w Grecji i w Rzymie. W tym ostatnim - za czasów Oktawiana Augusta - istniało ponad 300 piekarni wytwarzających różne rodzaje chleba.

W późniejszych czasach w kulturze Słowian chleb w formie kołacza, był obowiązkowym elementem wesel i świąt etnicznych. Religijny charakter chleba w różnych kulturach zakorzenił się tak głęboko, że tradycja jego spożywania w obrzędach kontynuowana jest po dziś dzień.